Primavera Fisogni

Do Pustki Primavera Fisogni

Niewiele zjawisk jest tak nie do pomy?lenia, jak pustka. W tym eseju Primavera Fisogni stara si? zgl?bic pustk? pomi?dzy tym, co rzeczywiste a tym, co cyfrowe, poprzez obiektyw Ogólnego My?lenia Systemowego. W swojej pasjonuj?cej podró?y przez ludzk? krucho?c autorka bada aspekty kondycji egzystencjalnej, która przechodzi od "nie czucia si? jak w domu" w ?wiecie ?ycia (Heidegger, Binswanger) i braku kontaktu z otoczeniem (papie? Franciszek) do derealizacji i depersonalizacji w psychiatrii. Na granicy ram egzystencjalnych (rozpacz, lenistwo) i chorób psychicznych, pustka jest od samego pocz?tku cywilizacji konceptualizowana w kategoriach braku i energii, jak twierdzi Fisogni w swojej analizie tekstów staro?ytnego Egiptu. Otwarta kwestia dla filozofii, która wi??e si? równie? z problemem zla, pustka jest ?ródlem szczególnej, nieprzejrzystej wiedzy i cennym kluczem do dost?pu do domeny cyfrowej. Autorka zwraca uwag? na przypadek hikikomori, powa?nego wycofania spolecznego, pokazuj?c, jak strata ?wiata offline jest rekompensowana przez do?wiadczenie online: histori? przypadku, która dowodzi, ?e nadszedl czas, aby metafizyka pomy?lala o rozszerzonym uj?ciu ontologicznym.